Het WK 2026 voetbaltoernooi zit er op. Bij deze de conclusies van Voetbalhumor.com op een rijtje gezet:
Wereldkampioen:
Spanje
Een terechte wereldkampioen. Spanje speelde gedurende het hele WK verzorgd, dominant en aanvallend voetbal en bleef bovendien ongeslagen. Ook in de finale tegen Argentinië hield het vast aan zijn eigen spel. De Spanjaarden dicteerden de wedstrijd, gaven nauwelijks iets weg en dwongen de tegenstander zonder een schot op doel te houden. Ferran Torres kroonde zich in de verlenging tot matchwinner, maar de wereldtitel was vooral de beloning voor een ploeg die het hele toernooi het beste voetbal op de mat legde.
Beste speler:
Rodri (Spanje)
Spanje is wereldkampioen. En volgens ons verdient maar één speler de titel Speler van het Toernooi: Rodri. De middenvelder was de onbetwiste motor van het Spaanse elftal van het Spaanse elftal. Hij bepaalde het tempo, heerste op het middenveld en zorgde ervoor dat Spanje wedstrijden dicteerde alsof het een schaakpartij was.
Topscorer:
Kylian Mbappé (Frankrijk)
Ook zonder wereldtitel schreef Mbappé geschiedenis. Met tien doelpunten veroverde hij overtuigend de Gouden Schoen van het WK 2026. Zijn dubbelslag in de troostfinale tegen Engeland bracht hem bovendien op 22 WK-doelpunten in totaal. Daarmee passeerde hij Lionel Messi en is hij nu alleen recordhouder als topscorer aller tijden op wereldkampioenschappen. Een indrukwekkende prestatie van een speler die opnieuw bewees op het grootste podium vrijwel altijd te leveren.
Beste doelman:
Unai Simón (Spanje)
De stille kracht achter de Spaanse machine. Niet altijd spectaculair, maar betrouwbaar op de momenten dat het moest. Terwijl Spanje voorin schitterde, zorgde Simón ervoor dat achterin de deur vrijwel dicht bleef.
Beste coach:
Luis de la Fuente (Spanje)
Durfde grote namen op de bank te zetten, hield vast aan zijn voetbalidee en maakte van Spanje een geoliede machine. Geen sterrenensemble, maar een team.
Beste speler zonder wereldtitel:
Kylian Mbappé (Frankrijk)
Dit keer geen wereldtitel, maar aan zijn individuele prestaties lag het niet. Mbappé bleef doelpunten maken, records breken en was opnieuw de grote man van Frankrijk. Soms heb je als speler simpelweg de pech dat er een betere ploeg tegenover je staat. Ook zonder de beker blijft zijn WK er één van wereldklasse.
Sterkste voetballende ploeg:
Spanje
Een voetbalmachine. Controle, druk zetten, ruimtes vinden en tegenstanders langzaam kapot tikken. Zelfs Frankrijk kreeg geen antwoord.
Volle sterrenhemel:
De wereldsterren stonden op
Waar eerdere WK's soms werden gekenmerkt door tegenvallende vedetten, leverden de grootste namen deze keer wél. Messi, Mbappé, Bellingham, Kane, Haaland en Dembélé stonden op de momenten dat hun land hen nodig had. Doelpunten, assists, beslissende acties en memorabele optredens: de supersterren maakten hun status meer dan waar.
Tactisch meesterwerk:
Pedri op de bank ten koste van Ruiz/Olmo
Een beslissing waar veel mensen vooraf hun wenkbrauwen bij fronsten. Pedri is een wereldtopper, maar bondscoach Luis de la Fuente koos voor balans, controle en fysieke kracht op het middenveld. Met Fabián Ruiz en Dani Olmo kreeg Spanje meer loopvermogen, diepgang en een betere verdeling tussen aanval en verdediging. Het bleek geen gok, maar een meesterzet. Tegen België, Frankrijk en Argentinië liet Spanje zien dat het niet draait om de grootste namen op het veld, maar om de juiste puzzelstukjes op de juiste plek.
Wedstrijd van het toernooi:
Mexico–Engeland 2-3
Een wedstrijd waarin alles zat: tempo, doelpunten, emotie en een stadion dat ontplofte. Engeland leek comfortabel weg te lopen, maar Mexico bleef knokken en maakte er een ouderwetse WK-thriller van. Geen schaakvoetbal, maar gewoon negentig minuten spektakel.
Moment dat iedereen onthoudt:
De comeback van Argentinië tegen Egypte
Van 0-2 achter naar 3-2 winnen in de slotfase. Messi leek verslagen, maar stond weer op. Een wedstrijd die precies laat zien waarom voetbal soms totaal onlogisch en prachtig tegelijk is.
Kippenvel:
Cody Gakpo die de 1-0 tegen Marokko binnenschiet
Een doelpunt vol emotie. Gakpo vierde zijn treffer met tranen in zijn ogen, nadat hij kort daarvoor het verlies van zijn ongeboren baby had moeten verwerken. De ontlading na zijn belangrijke goal tegen Marokko liet zien dat voetbal soms veel groter is dan alleen een wedstrijd. Een aangrijpend moment dat bij veel supporters voor kippenvel zorgde.
Doelpunt om nooit te vergeten:
Julián Álvarez tegen Zwitserland
Een doelpunt van pure klasse op een moment dat Argentinië het nodig had. Een individuele actie die een wedstrijd openbrak.
Doelpunt om nooit te vergeten 2:
Cabral (Kaapverdië) tegen Engeland
Een goal waarvan iedereen even vergat dat Kaapverdië eigenlijk tegen een grootmacht speelde. Pure onbevangenheid en voetbalromantiek.
Assist van wereldklasse:
Lionel Messi op Lautaro Martínez tegen Engeland
Op 39-jarige leeftijd bewees Messi opnieuw waarom hij tot de grootste spelers aller tijden behoort. Tegen Engeland hoefde hij niet zelf te scoren om het verschil te maken. Met een magistrale pass zette hij Lautaro Martínez vrij voor de beslissende 1-2. Een assist met perfecte timing, ongekend overzicht en het soort voetbalintelligentie dat je niet kunt aanleren. Messi zag de ruimte voordat iedereen die zag.
Assist van wereldklasse 2:
Vinícius Júnior op Endrick tegen Noorwegen
Ook de assist van Vinícius Júnior op Endrick verdient een plek in de discussie. Met pure klasse, snelheid en een perfecte voorzet zette hij de jonge Braziliaan in een ideale positie om af te ronden. Een moment dat liet zien hoeveel individuele kwaliteit Brazilië nog altijd bezit.
Redding van het WK:
Vozinha (Kaapverdië) tegen Argentinië
De 40-jarige Kaapverdische doelman groeide uit tot één van de culthelden van het WK. Tegen Argentinië hield hij zijn ploeg meerdere keren op de been met spectaculaire reflexen. Vooral zijn reddingen op inzetten van Messi en de Argentijnse aanval waren momenten waarop iedereen dacht: "Hoe haalt hij die eruit?"
Tackle met impact:
Djed Spence op Giuliano Simeone (Engeland - Argentinië)
Een tackle met de boodschap: "Welkom in de halve finale." Hard, zuiver en eentje die nog lang rondging.
Pijnlijkste blunder:
Senne Lammens tegen Spanje
Senne Lammens kreeg onverwacht de kans toen Thibaut Courtois toch niet fit genoeg bleek. De jonge doelman beleefde echter een nachtmerrie tegen Spanje. Zijn fout in de slotfase gaf Mikel Merino de kans om toe te slaan en bezorgde België een pijnlijke uitschakeling. Een harde WK-les op het grootste podium.
Sprookje:
Kaapverdië
Een klein voetballand dat voor het eerst echt de wereld liet kennismaken met zijn kwaliteiten. Kaapverdië speelde onbevangen, zorgde voor verrassingen en schreef geschiedenis door met lef en passie de grote landen uit te dagen. Een WK om nooit meer te vergeten voor de eilandstaat.
Openbaring:
Noorwegen
Haaland en co. zorgden ervoor dat een land dat vooral bekendstond als outsider ineens serieus werd genomen op het wereldpodium.
Afknapper:
Turkije
Veel verwachtingen, veel talent, maar uiteindelijk nooit het niveau gehaald waarop gehoopt werd. Met de selectie die ze hadden, rekenden wij er in onze WK-pool op dat Turkije minimaal de kwartfinales zou halen. Het werd echter een toernooi waarin ze geen moment echt konden overtuigen. Er zat te weinig lijn in het spel en op de beslissende momenten gaven ze niet thuis. Zonde, want op papier zat er veel meer in.
Sfeerkampioen:
Argentijnse supporters
Waar Argentinië speelde, veranderde het stadion in een blauw-witte zee van passie. Met eindeloze gezangen, trommels en een ongekende energie sleepten de supporters hun ploeg door moeilijke momenten heen. De Argentijnen maakten van elke wedstrijd een thuiswedstrijd en bewezen opnieuw waarom hun fans tot de meest fanatieke ter wereld behoren.
Stadionfavoriet:
Estadio Azteca (Mexico-Stad)
Het stadion waar Pelé en Maradona wereldgeschiedenis schreven, waar twee WK-finales werden gespeeld en waar voetballegendes hun mythische status kregen. Ook was dit de plek waar de wedstrijd van het toernooi werd gespeeld.
Beste WK-programma:
WK-Praat (ESPN)
Leuk, informatief en precies de juiste hoeveelheid diepgang. De analisten kwamen met sterke tactische inzichten, zonder dat het zwaar of saai werd. Geen geschreeuw of overdreven stellingen, maar inhoudelijke gesprekken die prettig wegkeken en -luisterden. Bovendien had het programma de ideale lengte: lang genoeg om alles te bespreken, maar kort genoeg om de aandacht vast te houden. Wat ons betreft hét voetbalprogramma van dit WK.
Meest onderschatte speler:
Fabián Ruiz (Spanje)
Niet de speler met de meeste highlights of de grootste naam, maar wel één van de belangrijkste schakels in het Spaanse succes. Ruiz bepaalde het tempo, vond steeds de vrije ruimtes en zorgde met zijn slimme loopacties voor balans op het middenveld. Terwijl alle aandacht uitging naar spelers als Yamal, Rodri en Pedri, was Ruiz vaak de stille motor die Spanje liet draaien. Een speler die misschien niet altijd de spotlights pakt, maar wel het verschil maakt.
Meest overschatte ploeg:
Portugal
Op papier had Portugal misschien wel één van de meest indrukwekkende selecties van het WK, maar als ploeg stelde het teleur. Cristiano Ronaldo stond iedere wedstrijd in de basis, maar zijn aanwezigheid leek het spel regelmatig te vertragen. De aanval werd voorspelbaarder en andere sterren kregen minder ruimte om hun eigen kwaliteiten te laten zien. Ronaldo blijft een levende legende, maar dit WK liet zien dat een team soms beter kan functioneren zonder dat alles om één speler draait. Portugal had de namen, maar vond nooit de juiste balans.
Cultheld:
Lionel Messi
39 jaar, wandelend over het veld, maar nog steeds degene waarvoor iedereen opstaat. Misschien niet meer de Messi van 2012, maar nog altijd een speler die wedstrijden beslist. Als hij niet scoort, geeft hij gewoon assists, omdat de voetbalgod blijkbaar ook een spelverdeler kan zijn.
Beste Nederlander:
Danny Makkelie
Een moeilijke keuze, want Oranje maakte dit WK weinig indruk. Daarom geven we de prijs maar aan Danny Makkelie. De Nederlandse topscheidsrechter hield het langer vol op het WK dan het Nederlands elftal op het veld leek te doen. Helaas zat ook zijn avontuur er na drie wedstrijden alweer op.
Fairplayprijs:
Spanje
Met hun herkenbare, aanvallende positiespel heeft La Roja gedurende het hele WK laten zien dat dominant voetbal hand in hand gaat met absolute sportiviteit. Spanje hield het hoofd koel in de verhitte knock-outfase en verzamelde van alle toplanden veruit de minste kaarten. Dankzij deze indrukwekkende discipline is de drievoudig winnaar onze absolute topfavoriet voor de FIFA Fair Play Trophy.
Schwalbe die de boeken ingaat:
Breel Embolo tegen Argentinië (tweede geel)
Een moment waarop de toneelopleiding even belangrijker leek dan de voetbalopleiding. Embolo ging opzichtig naar de grond en kreeg terecht zijn tweede gele kaart voor een schwalbe. Zwitserland moest daardoor vanaf dat moment met tien man verder en zag de kans op een historische halve finale verdwijnen. Een dure duik, want Argentinië profiteerde optimaal en schakelde de Zwitsers uiteindelijk uit.
Irritantste ploeg:
Argentinië
Een vreemde combinatie: je kunt ze haten én bewonderen tegelijk. Argentinië maakte tegenstanders gek met eindeloze discussies, slimme overtredingen, opstootjes en het maximale halen uit ieder contactmoment. Ze kregen menig voetbalfan op de kast, maar bleven ondertussen gewoon winnen. Uiteindelijk telt in voetbal maar één ding: resultaat. En ook al grepen ze net naast de wereldtitel, hun manier van spelen bracht hen wél tot de finale.
Vechtmachine:
Argentinië
Argentinië was de ploeg waar bijna niemand graag tegenover stond. Veel duels, veel strijd en vooral een ongekende wil om niet te verliezen. Ze konden een wedstrijd laten ontsporen, het tempo eruit halen en tegenstanders uit hun spel halen. Tien spelers die voor iedere meter vochten en één genie dat op het beslissende moment het verschil maakte. Messi hoefde niet alles meer zelf te doen; zijn ploeggenoten deden het vuile werk, zodat hij kon toeslaan wanneer het nodig was. Een vechtmachine met een meester als eindbaas.
Karma:
België schakelt Team USA uit na alle ophef rond Balogun
Soms schrijft voetbal zijn eigen verhaal. Nadat de schorsing van Folarin Balogun op opvallende wijze werd teruggedraaid, ontstond er veel discussie over mogelijke inmenging en voorkeursbehandeling. Uiteindelijk kreeg België de kans om sportief antwoord te geven. De Rode Duivels versloegen Team USA en stuurden de Amerikanen naar huis. Geen protesten, geen excuses, gewoon voetbal. Een klein stukje karma op een WK vol discussies buiten het veld.
Quote die blijft hangen 1:
"Decision is red card."
Een uitspraak die dankzij een virale video uitgroeide tot één van de meest besproken momenten naast het veld. Scheidsrechter Iván Barton sprak de woorden uit nadat hij Miguel Almirón rood gaf. De merkwaardige beslissing en de manier waarop hij het aankondigde, zorgden ervoor dat de quote binnen no-time een eigen leven ging leiden op sociale media.
Quote die blijft hangen 2:
"En in het Witte Huis knipt er nu iemand het licht uit."
Een legendarische uitspraak van de Belgische tv-commentator tijdens Verenigde Staten-België, nadat Romelu Lukaku de 1-4 binnenschoot. Een perfecte combinatie van voetbal, humor en een flinke dosis Belgische droogheid. Terwijl de Rode Duivels de Amerikaanse droom aan diggelen schoten, werd er alvast een symbolisch lichtje uitgedaan in Washington.
Beslissing waarover iedereen praatte:
De opgeheven schorsing van Folarin Balogun
De schorsing van Balogun werd op het laatste moment ingetrokken, waarna hij toch beschikbaar was voor zijn ploeg. De beslissing zorgde voor veel ophef, mede omdat er politieke inmenging werd vermoed. De namen van Donald Trump én FIFA-voorzitter Gianni Infantino vielen daarbij regelmatig. Critici vroegen zich af of sportieve regels ineens konden wijken voor invloed van buitenaf. Op een WK hoort de bal de baas te zijn, niet de macht eromheen.
Rel die het WK beheerste:
Balogun-gate
Zie 'Meest discutabele beslissing'. Gelukkig lieten de Belgen het uiteindelijk op het veld beslissen en namen zij op sportieve wijze revanche.
Socialmedia-explosie:
De explosie aan FIFA-complotten rond Argentinië
Elke twijfelachtige beslissing rond Argentinië veranderde binnen enkele minuten in brandstof voor complottheorieën. Was het toeval, voordeel van de grote naam of pure arbitrage? Sociale media hadden hun oordeel snel klaar. Messi werd van held tot ‘beschermde ster’ gemaakt en Argentinië groeide uit tot de meest besproken én meest gehate ploeg van het WK.
VAR-moment:
De afgekeurde 2-0 van Egypte tegen Argentinië
Een moment waarop de VAR opnieuw de hoofdrol opeiste. De scheidsrechter liet het spel doorgaan, maar werd naar het scherm gestuurd en draaide zijn beslissing alsnog terug. Een ingreep die volgens veel kijkers te veel invloed had op het verloop van de wedstrijd en het debat over de rol van de VAR opnieuw deed oplaaien.
Opvallendste debat:
De spidercam-bal tijdens Engeland-Noorwegen
De bal leek zichtbaar van richting te veranderen nadat hij de camerakabel raakte, maar de FIFA stelde dat de chip in de bal geen contact registreerde. Dat zorgde voor flinke discussie, zeker omdat eerder dit WK een doelpunt van Kroatië werd afgekeurd na een minimale aanraking van een haar die door de technologie wél werd gezien.
Positiefste ontwikkeling:
Laf voetbal werd afgestraft
Teams die alleen kwamen om tegen te houden, kregen steeds vaker de rekening gepresenteerd. Oranje kreeg de deksel op de neus tegen Marokko door te veel vanuit de verdediging te spelen, terwijl Engeland door Argentinië werd afgestraft voor een te afwachtende aanpak. Ploegen die risico namen en durfden te voetballen, werden beloond.
Grootste ergernis:
De groeiende inmenging buiten het voetbal
Steeds vaker leek het gesprek naast het veld belangrijker dan wat er op het veld gebeurde. Politiek, complottheorieën en eindeloze discussies over arbitrage kregen soms meer aandacht dan het voetbal zelf. Van de Balogun-affaire en de vermeende politieke inmenging tot de discussie rond Iran, de geweigerde Somalische scheidsrechter Omar Abdulkadir Artan, commerciële belangen, langere rustpauzes door entertainment en de groeiende Amerikaanse sportcultuur: alles leek erop te wijzen dat voetbal steeds meer onderdeel wordt van een grotere show.
Regelwijziging:
De veramerikanisering van het WK
Eerst kwamen de hydration breaks, officieel vanwege de hitte maar ook een extra moment voor commerciële ruimte. Daarna volgde de halftime show van bijna een half uur. Een popconcert tijdens de rust van een voetbalwedstrijd: welkom in Amerika.
Beste vernieuwing:
Het WK met 48 landen
Vooraf waren er veel twijfels. Zaten we echt te wachten op extra landen en wedstrijden tegen ploegen als Kaapverdië en Curaçao? Uiteindelijk bewezen juist die landen dat een groter WK ook nieuwe verhalen, verrassingen en emoties oplevert. De volgende stap is misschien wel een WK met 64 landen. Dan zijn we meteen verlost van het gedoe met de beste nummers drie en wordt het simpel: de nummers één en twee van elke groep gaan door.
Slechtste vernieuwing:
Het WK met 48 landen
Ach, het is maar hoe je het bekijkt. Een groter WK betekent meer landen, meer verhalen en meer dromen, maar ook meer wedstrijden waar niemand echt wakker voor blijft. Tijdens de groepsfase zaten er behoorlijk wat zogenaamde teletekstwedstrijden tussen: uitslagen die je de volgende ochtend snel controleerde, maar waarvoor je niet speciaal de wekker zette. De nachtelijke wedstrijden hielpen daar ook niet bij. Pas vanaf de knock-outfase kwam het WK echt volledig op gang.
Tweede beste vernieuwing:
Strenger optreden tegen tijdrekken
Eindelijk werd er serieus werk gemaakt van tijdrekken. Keepers mochten de bal niet eindeloos vasthouden, inworpen, vrije trappen en doeltrappen moesten sneller worden genomen, wissels en blessurebehandelingen werden strakker gereguleerd. Het spel lag daardoor minder vaak stil en de effectieve speeltijd ging omhoog. Niet iedere maatregel was een schot in de roos, maar de intentie was goed: meer voetbal, minder theater. Dat mag de FIFA wat ons betreft vasthouden.
Tweede slechtste vernieuwing:
De semiautomatische buitenspeltechnologie met balsensor
Techniek kan het voetbal helpen, maar laat de scheidsrechter de baas blijven. De VAR moet er zijn voor duidelijke fouten en cruciale momenten, niet om iedere millimeter te controleren. Misschien kan voetbal een voorbeeld nemen aan hockey, waar teams slechts beperkt een beslissing mogen aanvechten. De techniek zorgde voor snellere beslissingen, maar leverde met het spidercam-moment bij Engeland-Noorwegen ook meteen nieuwe discussies op. Vooruitgang? Zeker. Maar nog lang niet foutloos.
Grootste irritatie:
De VAR die soms belangrijker leek dan het voetbal
De VAR was ooit bedoeld als hulpmiddel, maar groeide tijdens dit WK soms uit tot de hoofdrolspeler. Discussies over beelden, lijnen en beslissingen kregen regelmatig meer aandacht dan het spel zelf. Lange onderbrekingen en eindeloos zoeken naar de kleinste overtreding haalden soms de emotie uit het voetbal. Technologie hoort fouten te verminderen, niet het gevoel te geven dat elke voetbalactie eerst door een rechtbank moet worden goedgekeurd.
Wedstrijd die mag verdwijnen:
De troostfinale om plek drie en vier
Het WK bestond uit 103 wedstrijden waarin iets op het spel stond en één wedstrijd die vooral voelde als een verplicht nummer. Hoe spectaculair Frankrijk-Engeland (4-6) ook was, de vraag blijft: wat is eigenlijk het nut van deze wedstrijd? Beide landen hadden net een enorme teleurstelling verwerkt na het missen van de finale. Spelers zijn vermoeid, de grote droom is voorbij en de winnaar krijgt uiteindelijk slechts een bronzen medaille. Natuurlijk leverde het doelpunten en mooie momenten op, maar een WK heeft geen vriendschappelijke wedstrijd nodig tussen twee verliezende halvefinalisten. Schrap hem gewoon van het programma.
WK 2026-team:
Ons ideale elftal van het WK
Wie waren volgens Voetbalhumor.com de beste spelers van dit wereldkampioenschap? Wij stelden ons ideale WK-elftal samen in een 1-4-2-3-1-opstelling. Benieuwd wie de selectie hebben gehaald? Bekijk ons WK 2026-team hierrr.
Conclusie van het toernooi:
Uiteindelijk won het voetbal
Meer landen, meer wedstrijden, meer show. Maar uiteindelijk bleef het oude voetbalprincipe overeind: de beste ploeg wint. Spanje liet zien dat verzorgd combinatievoetbal, lef en tactische discipline nog altijd de beste ingrediënten zijn om wereldkampioen te worden. Tegelijkertijd zal dit WK ook herinnerd worden door alles wat buiten de lijnen gebeurde: discussies over arbitrage, complottheorieën, politieke inmenging, hitte, drinkpauzes en de steeds grotere rol van entertainment. Op het veld was het genieten, maar eromheen was het soms een stuk onrustiger. Daarmee was WK 2026 misschien wel één van de beste én meest besproken wereldkampioenschappen in jaren.
Spanje v Argentinië - 19/07 2100
We begonnen met 48 landen. Er zijn er nog twee over. Spanje en Argentinië. En eerlijk? Dat zijn misschien ook gewoon de twee beste ploegen van dit WK. New York/New Jersey krijgt een finale waar zelfs de halftime show moeite mee zal hebben om de aandacht af te leiden. Spanje gaf Frankrijk in de halve finale een tactische les waar voetbaltrainers de komende tien jaar nog steeds over zullen praten. Rodri regeerde op het middenveld alsof hij de afstandsbediening van de wedstrijd in handen had, Cubarsí speelde alsof hij al vijftien jaar international is en de rest liep zo soepel vrij dat de Fransen zich afvroegen of ze per ongeluk tegen twaalf man speelden. Spanje heeft dit toernooi pas één doelpunt geïncasseerd en heeft voetbal bijna tot een exacte wetenschap verheven. Maar dan Argentinië. Iedere knock-outwedstrijd lijkt een aflevering van een Zuid-Amerikaanse soap. Achterkomen, chaos, paniek, Messi die een kwartier lijkt te wandelen alsof hij de supermarkt zoekt, en dan... ineens twee geniale passes of een beslissend moment. Tegen Engeland gaf hij opnieuw twee assists. Op zijn 39e laat hij anderen het vuile werk opknappen, om vervolgens precies op het juiste moment de dolk in je rug te steken. Het wordt vooral een gevecht op het middenveld. Spanje wil de bal, Argentinië wil je frustreren. Tien bodyguards rond Messi, compacte linies en hopen dat Yamal niet besluit om Tagliafico in een highlights-compilatie te veranderen. De oud-Ajacied krijgt waarschijnlijk de langste avond van zijn leven. En dan is er nog de rust. Vijftien minuten? Vergeet het maar. Dankzij de eerste WK-halftime show mogen BTS, Shakira, Justin Bieber en die knakker van Coldplay het veld op. De spelers kunnen ondertussen een tweede kop thee drinken, een nieuwe warming-up doen en misschien nog even een dutje pakken. Welkom in Amerika. Tot slot onze voorspelling? Spanje heeft simpelweg het betere elftal en controleert wedstrijden als geen ander. Argentinië weigert al weken te verliezen en heeft natuurlijk Lionel Messi. Maar zelfs de GOAT krijgt deze Spaanse machine niet ontregeld. Spanje kroont zich tot wereldkampioen. Koetsie koetsie koetsie! Zei toch.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie schitterende dames o zo fraai en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie zalige o zo lekkere songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Frankrijk v Engeland - 18/07 2300
De wedstrijd om plek drie en vier? Schrap die maar gewoon van het programma. Niemand zit hier echt op te wachten, behalve de FIFA, die blijkbaar nog een extra potje nodig heeft om de voetbalmachine draaiende te houden. Een troostprijs met 90 minuten verplicht nablijven. Doei. Onze voorspelling: Het zal ons werkelijk een rotzorg zijn.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie prachtdames o zo mooi en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie heerlijke o zo fijne songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
— 1 —
Keeper (GK): Unai Simón (Spanje)
Meevoetballende keeper (sweeper-keeper)
In dit aanvallende team staat de verdediging hoog op het veld. Simón fungeert als extra veldspeler in de opbouw en staat klaar om diepe ballen achter de defensie buiten zijn zestienmetergebied te onderscheppen.
— 4 —
Rechterback (RB): Achraf Hakimi (Marokko)
Aanvallende vleugelverdediger (wingback)
Omdat Dani Olmo naar binnen trekt, bestrijkt Hakimi de gehele rechterflank. Hij gebruikt zijn pure snelheid voor loopacties buitenom en zorgt voor de aanvallende breedte en voorzetten.
Rechtercentrale verdediger (RCB): Cristian Romero (Argentinië)
De sloper / voorstopper (stopper)
Romero is de agressieve mandekker die vooruit verdedigt. Hij zoekt de duels op, lost situaties fysiek op en dekt door op inzakkende spitsen om het gevaar direct in de kiem te smoren.
Linkercentrale verdediger (LCB): Pau Cubarsí (Spanje)
Inschuivende / voetballende verdediger (ball-playing defender)
Cubarsí bewaart de rust en zorgt voor de spelverplaatsingen. Terwijl Romero het fysieke werk opknapt, hanteert Cubarsí de strakke passes over de grond om het middenveld (Rodri/Bellingham) te reachen.
Linkerback (LB): Marc Cucurella (Spanje)
Inverted back / balansbewaker (inverted wingback)
Aangezien Mbappé alle vrijheid heeft op links, schuift Cucurella bij balbezit vaak iets naar binnen om naast Rodri een extra slot op de deur te vormen. Dit voorkomt dat het team kwetsbaar is bij counters.
— 2 —
Centrale defensieve middenvelder (CDM): Rodri (Spanje)
Anker (holding midfielder)
Het tactische rustpunt en de belangrijkste bewaker van de organisatie. Rodri blijft altijd achter de bal, schermt de centrale verdediging af bij counters en verdeelt het spel met simpele, strakke passes van achteruit.
Centrale middenvelder (CM): Jude Bellingham (Engeland)
Box-to-box (box-to-box midfielder)
De dynamische motor van het elftal met een adrenalinevolle longinhoud. Bellingham eist verdedigend zijn rollen op door ballen te veroveren, maar sluit bij balbezit direct aan in de aanval om met zijn loopacties voor extra scorend vermogen in de zestien te zorgen.
— 3 —
Rechteraanvaller (RW): Dani Olmo (Spanje)
Inschuivende spelmaker (advanced playmaker / inside forward)
Olmo start op rechts, maar opereert als een extra '10'. Hij snijdt constant naar binnen om de ruimte tussen de linies te benutten en de combinaties aan te gaan met Messi.
Centrale aanvallende middenvelder (CAM) / Aanvoerder (C): Lionel Messi (Argentinië)
Spelmaker (advanced playmaker)
Het creatieve brein in de as van het veld. Messi krijgt de volledige vrijheid om te zwerven, het speltempo te bepalen en met zijn geniale steekpasses de lopende mensen (Mbappé, Bellingham) of spits Kane alleen voor de keeper te zetten.
Linkeraanvaller (LW): Kylian Mbappé (Frankrijk)
Doelgerichte buitenspeler (inside forward / raumdeuter)
Mbappé start vanaf de zijlijn om zijn snelheid te benutten, maar trekt direct naar binnen richting het strafschopgebied. Hij fungeert in feite als een tweede schaduwspits die loert op de diepte.
— 1 —
Centrale aanvaller (CF): Harry Kane (Engeland)
Meevoetballende spits (deep lying forward / targetman)
Kane is niet alleen een afmaker, maar zakt ook uit om aanspeelpunt te zijn. Hiermee trekt hij centrale verdedigers mee uit hun positie, waardoor er gaten vallen waar Mbappé en Bellingham in kunnen duiken.
Engeland v Argentinië - 15/07 2100
Atlanta krijgt een halve finale waar de geschiedenis harder binnenkomt dan een tackle van Diego Simeone. Engeland tegen Argentinië is geen gewone voetbalwedstrijd; dit is een cocktail van Falklandoorlog, de Hand van God, Beckham-rood en decennia aan wederzijdse irritatie. En dan nu: Bellingham tegen Messi. Vergeet Kane, die was tegen Noorwegen zo onzichtbaar dat je dacht dat hij nog in de kleedkamer zat. Jude Bellingham daarentegen speelt sinds de knock-outfase alsof hij persoonlijk heeft besloten dat de Gouden Bal alvast op zijn nachtkastje mag. Die eerste aanname van hem? Alsof de bal eerst toestemming vraagt voordat hij zijn voet raakt. Argentinië blijft ondertussen een fascinerend circus. Geen echte buitenspelers, alles door het midden en achterin kwetsbaarder dan een telefoon zonder hoesje. Het spelplan is simpel: geef Messi de bal en kijk wat er gebeurt. En eerlijk is eerlijk: meestal gebeurt er ook iets. Een goal, een assist of een moment waarbij elf tegenstanders ineens vergeten hoe verdedigen werkt. Toch hangt er een wolk van complottheorieën boven dit Argentinië. Van dubieuze VAR-ingrepen tot opvallend veel strafschoppen; sociale media draaien overuren. Of het terecht is? Dat laten we aan de complotdenkers over. Afijn, wie speelt zondag de finale tegen Spanje? Onze voorspelling? Engeland heeft de bredere selectie, meer energie en een Bellingham in bloedvorm. Messi zal nog één keer schitteren, maar uiteindelijk trekt Engeland aan het langste eind en krijgt het de finale waar heel Londen al van droomt. Oeps, Argentinië dus.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie smakelijke dames o zo magnifiek en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie aangename o zo geweldige songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Frankrijk v Spanje - 14/07 2100
Dallas krijgt een halve finale waar de rest van het WK eigenlijk een beetje figurant voor is geweest. Laten we eerlijk zijn: je had ook alleen Frankrijk, Spanje, Argentinië en Engeland kunnen uitnodigen en er een best-of-four van kunnen maken. De overige 44 landen hadden dan mooi het voorprogramma kunnen verzorgen. Een soort voetbalcheerleaders met vlaggetjes. Frankrijk tegen Spanje is de ultieme botsing der stijlen. De Spanjaarden spelen je tureluurs met hypnotiserend tiki-taka, draaien onder druk weg alsof de bal aan een elastiekje vastzit en denken: als wij de bal hebben, kan jij toch niks doen. Frankrijk denkt daar heel anders over. Dat geeft je rustig 65 procent balbezit, om vervolgens in tien seconden via Mbappé, Dembélé, Olise en Doué drie keer levensgevaarlijk te worden. Efficiëntie waar een Zwitserse boekhouder jaloers op is. De timing is bovendien prachtig. Op Quatorze Juillet, de Franse nationale feestdag, staat heel Frankrijk klaar om de barbecue aan te steken. De enige vraag: wordt het een volksfeest of eindigt de stokbrood in frustratie tegen de muur? Spanje incasseerde tegen België pas zijn eerste tegendoelpunt van het toernooi, maar oogt nog altijd als de meest complete voetbalmachine. Frankrijk blijft echter de ploeg waarvoor iedereen zijn tactiek omgooit. Behalve Spanje. Dat blijft koppig Spaans. Onze voorspelling? Yamal hoeft niet te wachten tot het laatste fluitsignaal voor een handtekening van Mbappé, Dembélé, Olise en Doué. Dat kan hij net zo goed tijdens de wedstrijd regelen, want Frankrijk gaat gewoon naar de finale. En toch... als iemand Frankrijk voetballend pijn kan doen, zijn het de Spanjaarden. Zo, daar zaten we even goed mis. Spanjaarden dus. Heer en meester.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie adembenemende dames o zo fantastisch en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie fijne o zo genotvolle songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten. Maar ja.
Noorwegen v Engeland - 11/07 2300
Welcome in Miami bitch. Want in Miami staat een kwartfinale op het programma waar spitsenliefhebbers spontaan kippenvel van krijgen. Noorwegen tegen Engeland. BAM! Haaland tegen Kane. Twee doelpuntenmachines die het net behandelen alsof het een pinautomaat is. Noorwegen verraste de voetbalwereld door grootmacht Brazilië met 2-1 uit het toernooi te kegelen, terwijl Engeland in een heroïsch gevecht met tien man een Mexicaanse storm overleefde. En nu mogen ze uitvechten wie de halve finale haalt. Op papier is Engeland de favoriet. Meer ervaring, een bredere selectie en spelers die op elk moment kunnen opstaan. Maar de Engelse media slapen allesbehalve rustig. Erling Haaland verkeert in bloedvorm en heeft verdedigers dit WK behandeld alsof het pionnen zijn tijdens de gymles. Geef hem een halve meter en je kunt net zo goed alvast richting middenstip wandelen. Aan de andere kant staat Harry Kane. Minder explosief, maar dodelijk efficiënt. Die man heeft aan één kans vaak genoeg. Het verschil? Haaland sloopt de voordeur met een stormram, Kane vindt gewoon de reservesleutel onder de bloempot. Verwacht een compleet ander duel dan Engeland tegen Mexico. Noorwegen zal niet blind aanvallen, maar loeren op de omschakeling. Engeland zal de bal hebben, Noorwegen de ruimte. En precies daar wordt deze wedstrijd beslist. Onze voorspelling? Haaland scoort, Kane scoort, maar uiteindelijk trekt Engeland na een bloedstollende thriller nét aan het langste eind. Zei toch.
Argentinië v Zwitserland - 12/07 0300
Kansas City krijgt een kwartfinale voorgeschoteld die voelt als champagne tegenover Zwitserse mineraalwater. Argentinië tegen Zwitserland. De ene ploeg bezorgt je een hartverzakking, de andere vooral een chronische gaap. Toch staan ze allebei gewoon bij de laatste acht. Argentinië ontsnapte op krankzinnige wijze aan uitschakeling tegen Egypte. Een 2-0 achterstand werd in iets meer dan tien minuten omgebogen naar een sensationele 3-2 zege. Lionel Messi miste eerst nog een strafschop, barstte na afloop in tranen uit en werd opnieuw de grote man. In Egypte waren ze minder emotioneel en vooral woest. Bondscoach Hossam Hassan sprak zelfs van een complot en vroeg zich hardop af waarom andere landen überhaupt nog worden uitgenodigd als Argentinië toch moet winnen. Ach, een beetje WK zonder samenzwering is tegenwoordig als een barbecue zonder bier. Zwitserland pakte het iets minder spectaculair aan. Tegen Colombia kregen neutrale kijkers spontaan heimwee naar een belastingaangifte, maar na strafschoppen stonden de Zwitsers wél voor het eerst sinds 1954 in de kwartfinale. Saai? Jazeker. Effectief? Ook dat. Bovendien is Zwitserland al geruime tijd ongeslagen en laat het defensief nauwelijks iets weg. Onze voorspelling? Zwitserland gaat het Messi zo lastig mogelijk maken, maar uiteindelijk breekt Argentijnse klasse de Zwitserse kluis alsnog open. Argentinië door. Zei toch.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie schitterende dames o zo fraai en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie zalige o zo lekkere songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Spanje v België - 10/07 2100
Los Angeles krijgt een kwartfinale voorgeschoteld waar zelfs Hollywood jaloers op zou zijn. Spanje tegen België: tikkie-takkie versus de Belgische verrassingsdoos. De Spanjaarden zijn tot nu toe de meest complete ploeg van het toernooi. Nog geen tegendoelpunt geïncasseerd en Cristiano Ronaldo werd in de vorige ronde vriendelijk, maar resoluut richting zijn voetbalpensioen begeleid. Spectaculair? Niet altijd. Dodelijk effectief? Absoluut. Spanje speelt alsof het een schaakcomputer is: eindeloos rondtikken, wachten op dat ene gaatje en vervolgens genadeloos toeslaan. Rodri bepaalt het tempo, terwijl Lamine Yamal verdedigers af en toe laat twijfelen of ze wel het juiste beroep hebben gekozen. België komt met een flinke dosis zelfvertrouwen naar Californië na de overtuigende 4-1-zege op Team USA. Na alle ophef rond de plotseling opgeheven schorsing van Folarin Balogun voelde die overwinning voor veel Belgen als pure karma. Toen Romelu Lukaku de 4-1 binnenschoot, klonk het dan ook heerlijk droog: 'En in het Witte Huis knipt er nu iemand het licht uit.' Toch wacht nu een heel ander kaliber tegenstander. Rode Duivel Amadou Onana heeft een zware knieblessure opgelopen en is maanden uit de roulatie. Bondscoach Rudi Garcia zal daarom opnieuw moeten puzzelen. Tegen de VS verraste hij al door Lukaku, Doku en zelfs De Bruyne buiten de basis te laten. Misschien haalt hij opnieuw een konijn uit de hoge hoed. Onze voorspelling? België zal vechten alsof de frituur na afloop sluit, maar Spanje blijft koel, geduldig en meedogenloos. De Spaanse machine draait door naar de halve finale. Zei toch.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie smakelijke dames o zo magnifiek en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie aangename o zo geweldige songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Frankrijk v Marokko - 09/07 2200
Boston is het decor van een kwartfinale waar de temperatuur op het veld waarschijnlijk net zo hard oploopt als de spanning op de tribunes. Frankrijk tegen Marokko is een herhaling van de halve finale van vier jaar geleden, maar dit Marokkaanse elftal is nóg beter. Al zullen de Fransen daar weinig van wakker liggen, want die geven dit WK ongeveer net zoveel kansen weg als een pinpas zonder pincode. Frankrijk worstelde zich tegen Paraguay naar een saaie 1-0, al mocht Kylian Mbappé blij zijn dat hij het veld zonder gips verliet na de schoppartij die hij moest incasseren. Eén ding werd wel duidelijk: als de Franse sterren voortdurend worden aangepakt, krijgen ze het een stuk lastiger. De vraag is of Marokko dat kunstje ook kan herhalen. De Atlasleeuwen plaatsten zich overtuigend voor de kwartfinales door gastland Canada met 3-0 opzij te zetten, al werd de feestvreugde wel getemperd door de hamstringblessure van smaakmaker Ismael Saibari, een stevige tegenvaller. Gelukkig staat met Soufiane Rahimi een prima vervanger klaar. De kracht van Marokko zit op het middenveld, waar het grote talent Ayyoub Bouaddi en de onvermoeibare Achraf Hakimi de motor vormen. Hakimi zal bovendien elke kans aangrijpen om Theo Hernández het leven zuur te maken. Toch ligt daar ook het risico. Marokko moet durven voetballen en niet, zoals Oranje deed, de bus voor het doel parkeren. Maar zodra de ruimtes groter worden, ruiken Mbappé, Dembélé, Barcola en Olise bloed. Vooral het centrale verdedigingsduo van Marokko krijgt een avond waar je spontaan grijze haren van krijgt. Onze voorspelling? Marokko knokt met hart en ziel, maar de Franse aanval slaat uiteindelijk genadeloos toe. Frankrijk door. Zei toch.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie prachtdames o zo mooi en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie heerlijke o zo fijne songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Argentinië v Egypte - 07/07 1800
Atlanta maakt zich op voor een affiche waar de FIFA waarschijnlijk stiekem al een poster van heeft besteld: Argentinië tegen Egypte. Messi tegen Salah. En als je het gevoel hebt dat dit te mooi in elkaar valt om toeval te zijn, dan ben je niet de enige. Argentinië moest diep gaan tegen Kaapverdië en trok het pas in verlenging recht, terwijl Egypte via een slopende penaltyreeks tegen Australië ook al 120 minuten in de benen heeft. Kortom: dit is geen fris gala, maar eerder twee ploegen die op wilskracht en cafeïne overeind blijven. Messi staat inmiddels op zeven doelpunten dit toernooi en lijkt elke wedstrijd net iets later te beseffen dat stoppen ook een optie is. Egypte rekent op Salah, die ook na verlenging nog overeind bleef alsof hersteltraining een optioneel concept is. Beide teams weten: één foutje en je ligt eruit, dus verwacht geen open huis maar eerder een schaakpartij met zweethanden. En ergens in die chaos blijft de simpele gedachte hangen: geef die bal maar aan Messi of Salah en kijk wat er gebeurt. Onze voorspelling? Zware benen, korte lontjes en een moment waarop Messi weer precies dat ene gaatje vindt waar niemand om gevraagd heeft. Argentinië door, met Egyptische frustratie die nog dagen blijft hangen. Zei toch. Maar had het liever fout gehad.
Zwitserland v Colomba - 07/07 2200
Vancouver staat aan de vooravond van een duel dat zomaar eens een avond kan worden waarop je je koffie twee keer nodig hebt om wakker te blijven, maar waar je tóch de televisie niet uitzet. Zwitserland tegen Colombia is op papier misschien een duel dat niet sexy klinkt, maar op het veld zomaar een nachtmerrie kan worden voor beide trainers. De Zwitsers kwamen eindelijk weer eens uit hun winterslaap in de knock-outfase en pakten overtuigend Algerije aan met 2-0. Het was zelfs hun eerste WK-knock-outzege sinds 1938, wat je bijna doet denken dat ze tussendoor vooral bezig waren met klokreparaties en precisieklokken in plaats van met voetbal. Colombia daarentegen won met minimale moeite van Ghana. 1-0, zakelijk, volwassen en met net genoeg flair om het publiek wakker te houden. Ze spelen energiek, slim en geven verdedigend weinig weg. Het contrast is duidelijk: Zwitserland leunt op structuur en discipline, Colombia op ritme, creativiteit en spelers die opeens iets doen waarvan zelfs hun eigen coach denkt: 'oké, dat was nieuw.' Het wordt fysiek, het wordt tactisch, en waarschijnlijk ook een beetje koppig. Twee teams die niet van plan zijn om cadeautjes uit te delen, behalve misschien een enkele fout in de opbouw. Onze voorspelling? Colombia gaat door. Zwiserland dus.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie smakelijke dames o zo magnifiek en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie aangename o zo geweldige songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Portugal v Spanje - 06/07 2100
Trek de tapas en de bacalhau maar uit de koelkast, want in Dallas staat een heerlijk Iberisch onderonsje op het menu. Portugal tegen Spanje: twee buurlanden die elkaar beter kennen dan de buurvrouw alle roddels in de straat. Spanje walste zonder moeite over Oostenrijk heen en is dit WK nog altijd de koning van de gesloten achterdeur. Nul tegendoelpunten. Achterin geven ze minder weg dan een Nederlander op een verjaardag. Portugal daarentegen moest diep gaan tegen Kroatië. De eerste helft was slaapverwekkend, de tweede complete waanzin. Uiteindelijk trok Cristiano Ronaldo & Co. aan het langste eind, maar overtuigend was anders. Alsof de sportieve druk nog niet groot genoeg is, speelt Portugal ook voor de vorig jaar overleden Diogo Jota. Tegelijkertijd staat bondscoach Roberto Martínez voor een lastige keuze: begint hij opnieuw met de 41-jarige Ronaldo in de spits, of beloont hij Gonçalo Ramos, die Kroatië met zijn rake kopbal de nekslag gaf? Wij gokken dat Martínez toch weer voor Ronaldo kiest. Oude liefde roest niet, en oude supersterren belanden zelden op de bank. Spanje zal waarschijnlijk het initiatief nemen, maar dat kan Portugal juist in de kaart spelen. In de omschakeling liggen er kansen. Alle ogen zijn gericht op het duel tussen de jonge hond Lamine Yamal en Ronaldo. De één moet zijn beste jaren nog beleven, de ander probeert ze al tien jaar te verlengen. Volgens Ronaldo's zus is dit bovendien zijn laatste toernooi. Dat betekent dat iedere wedstrijd voelt als een afscheidsfeestje, alleen hoopt Cristiano zelf nog lang niet dat iemand de slingers opruimt. Toch ligt de favorietenrol bij Spanje. De ploeg oogt frisser, speelt verzorgder voetbal en verdedigt alsof er een onzichtbare muur om het strafschopgebied staat. Portugal heeft de individuele klasse om pijn te doen, maar zal een stuk beter moeten zijn dan tegen Kroatië. Onze voorspelling? Het wordt een tactisch schaakgevecht met af en toe een vonk van genialiteit. Spanje wint nipt en stuurt Ronaldo met applaus, maar zonder halve finale naar huis. Zei toch.
Verenigde Staten v België - 07/07 0200
Een paar dagen voor het WK speelden Team USA en België nog een oefenwedstrijd. Toen werden de Amerikanen zo dolgedraaid dat ze na afloop nog steeds naar de bal zochten. Maar oefenduels zijn als calorieën op vakantie: die tellen ineens niet meer. Deze WK-kraker wordt gespeeld in Seattle. België beleefde tegen Senegal een wedstrijd die rechtstreeks thuishoort in een Netflix-serie. Negentig minuten lang werden de Rode Duivels zoek gespeeld, om vervolgens uit het niets een comeback uit de hoge hoed te toveren. Bondscoach Rudi Garcia werd eerst voor gek verklaard vanwege zijn wissels, om een halfuur later als voetbalprofessor op een voetstuk te worden gezet. Gek of geniaal? Dat hangt blijkbaar af van de eindstand. Team USA dacht spits Folarin Balogun kwijt te zijn na zijn rode kaart tegen Bosnië en Herzegovina. Maar plotseling is de schorsing verdwenen als sneeuw voor de zon en mag hij tóch spelen. Ricardo Pepi verhuist daardoor weer naar de bank. Dat zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen. En laten we eerlijk zijn: met alle ophef en de bemoeienis van president Trump voelt het alsof de FIFA de regie van een politieke dramaserie heeft geleend. Of het écht een vreemd luchtje heeft? Daar mogen anderen over oordelen, maar de timing is op z'n zachtst gezegd opvallend. België beschikt nog altijd over meer individuele kwaliteit, maar als de Rode Duivels opnieuw zo slap beginnen als tegen Senegal, worden ze door de Amerikanen zonder pardon overreden. De VS zal vliegen op enthousiasme, energie én een kolkend thuispubliek. Onze voorspelling? Team USA knikkert de Rode Duivels uit het toernooi. Zo fijn dat we deze mis hebben. Kut FIFA. Onze zuiderburen door dus.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie schitterende dames o zo fraai en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie zalige o zo lekkere songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Brazilië v Noorwegen - 05/07 2200
New York/New Jersey maakt zich op voor een duel waar je popcorn beter kunt vervangen door valium: Brazilië tegen Noorwegen. Brazilië kwam de vorige ronde door met de nodige stress, want diep in blessuretijd werd Japan pas definitief afgehandeld. Niet bepaald een ontspannen strandwandeling in Rio, maar goed: winnen is winnen. En zolang Vinícius Júnior op zijn sloffen mensen duizelig speelt, blijft Brazilië gewoon Brazilië. Noorwegen is ondertussen bezig aan een WK waar de gemiddelde Scandinavische rust compleet is ingeruild voor Haaland-geweld. De Vikingen schakelden Ivoorkust uit en hebben zichzelf inmiddels serieus op de wereldkaart gehamerd. Geen romantisch sprookje meer, maar gewoon: 'we komen om te slopen'. En dus krijgen we een heerlijk contrast. Aan de ene kant Vinícius die verdedigers duizelig achterlaat na elke dribbel alsof ze net drie rondjes te veel hebben gelopen. Aan de andere kant Erling Haaland, die een voorzet ziet als een persoonlijk verzoek om hem erin te koppen. Afijn, Vinícius danst, Haaland beukt, en het stadion verliest zijn stem. Onze voorspelling: Gele Kanaries gaan door. Bam, Haaland-time. Noorwegen dus.
Mexico v Engeland - 06/07 0300
Mexico-Stad maakt zich op voor een duel waar de lucht zwaarder is dan de druk op een Engelse spits in de knock-outfase: Mexico tegen Engeland in het Estadio Azteca. Mexico is dit WK nog altijd brandschoon achterin. Geen tegengoals, wel steeds meer vertrouwen en vooral: een thuisvoordeel waar je u tegen zegt. Ecuador werd in de vorige ronde nog even professioneel aan de kant geschoven, alsof het een oefenpotje was na de training. In eigen land is Mexico gewoon een ander beest: luid, fel en met 80.000 supporters die klinken alsof ze permanent in een finale zitten. Engeland daarentegen keert terug naar een stadion waar het in 1986 nog nachtmerries aan overhield. 'Hand van God' is daar nog steeds geen grappig caféverhaal, maar eerder een nationaal trauma met echo. Alsof dat nog niet genoeg is, moesten de Engelsen in de vorige ronde ook al op het tandvlees langs Congo. En dan is er de Azteca-factor: hoogte, vochtigheid en een atmosfeer waar zelfs een marathonloper na twintig minuten om een wissel vraagt. Tegen de 60e minuut zie je Engelse spelers standaard veranderen in wandelende zuurstofflessen. Mexico zal leunen op controle, tempo en een stadion dat elk duel laat voelen als een volksfeest met een scheidsrechter erbij. Engeland moet hopen dat het niet opnieuw een avond wordt waarin ze vooral tegen zichzelf en de omstandigheden vechten. Het wordt zinderend, het wordt uitputtend en waarschijnlijk eindigt het met Engelse spelers die om water smeken en Mexicanen die al feestend de volgende ronde inrollen. Onze voorspelling? Uiteindelijk gaan de Mexicanen door. Oeps, toch Engeland. En hoe!
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie prachtdames o zo mooi en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie heerlijke o zo fijne songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Canada v Marokko - 04/07 1900
Canada tegen Marokko in Houston. Een duel tussen een gastland dat keurig doet wat ervan verwacht werd en een ploeg die inmiddels iedereen serieus moet nemen. Laten we eerlijk zijn: Canada heeft onderweg niet bepaald de Mount Everest beklommen. De groepsfase was te overzien en ook Zuid-Afrika bleek in de zestiendefinale geen onneembare vesting. Al had Canada daar wel blessuretijd voor nodig om een verlenging te voorkomen. Lang leve de FIFA: als gastland krijg je soms een route waar zelfs Google Maps jaloers op zou zijn. Marokko beleefde een heel ander verhaal. De Leeuwen van de Atlas schakelden Nederland verdiend uit. Oranje speelde met de handrem erop en toonde zoveel ontzag dat je bijna dacht dat ze om een handtekening kwamen vragen. Marokko rook bloed en sloeg toe. Met Achraf Hakimi en Ismael Saibari in topvorm beschikt Marokko over spelers die een wedstrijd in één actie kunnen openbreken. Canada zal vooral moeten hopen op de steun van een stadion vol rood-witte fans en opnieuw een portie thuisvoordeel. Onze voorspelling? Marokko is simpelweg de betere ploeg. De Leeuwen van de Atlas winnen. Zei toch.
Paraguay v Frankrijk - 04/07 2300
Philadelphia is het decor van een duel waarin de stuntploeg van het toernooi de grootste titelfavoriet treft. Paraguay tegen Frankrijk. Op papier lijkt dit een lekker avondje voetbal. In de praktijk is de kans groot dat Paraguay negentig minuten achter een blauwe bal aan mag hollen. Paraguay zorgde in de vorige ronde voor dé stunt van het toernooi door Duitsland na strafschoppen uit te schakelen. De Zuid-Amerikanen bewezen opnieuw dat ze kunnen vechten, verdedigen en tegenstanders compleet gek kunnen maken. Vraag dat maar aan de Duitsers, die nog steeds wakker schrikken van gemiste penalty's. Maar Frankrijk... tja. Dat is een ander verhaal. De Fransen wandelen tot nu toe door het toernooi alsof ze op zondagmiddag een rondje door het park maken. Geen stress, geen paniek, gewoon winnen. Het verschil met andere toplanden? Als Harry Kane een offday heeft, begint Engeland te zweten. Als Messi niet op gang komt, krijgt Argentinië het lastig. Als Lamine Yamal wordt afgestopt, hapert Spanje. Als Vinícius Júnior zijn dag niet heeft, mist Brazilië een hoop creativiteit. Maar als Kylian Mbappé een mindere avond heeft? Dan sturen de Fransen gewoon Ousmane Dembélé, Michael Olise of Bradley Barcola op je af. Alsof je net een wesp hebt doodgeslagen en vervolgens ontdekt dat er nog een compleet nest achter zit. Paraguay zal de bus parkeren, de handrem aantrekken én er voor de zekerheid nog een wielklem op zetten. Maar tegen deze Franse aanvalsmachine lijkt dat vooral uitstel van executie. Onze voorspelling? Les Blues wint. Zei toch.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie smakelijke dames o zo magnifiek en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie aangename o zo geweldige songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
