Trek de tapas en de bacalhau maar uit de koelkast, want in Dallas staat een heerlijk Iberisch onderonsje op het menu. Portugal tegen Spanje: twee buurlanden die elkaar beter kennen dan de buurvrouw alle roddels in de straat. Spanje walste zonder moeite over Oostenrijk heen en is dit WK nog altijd de koning van de gesloten achterdeur. Nul tegendoelpunten. Achterin geven ze minder weg dan een Nederlander op een verjaardag. Portugal daarentegen moest diep gaan tegen Kroatië. De eerste helft was slaapverwekkend, de tweede complete waanzin. Uiteindelijk trok Cristiano Ronaldo & Co. aan het langste eind, maar overtuigend was anders. Alsof de sportieve druk nog niet groot genoeg is, speelt Portugal ook voor de vorig jaar overleden Diogo Jota. Tegelijkertijd staat bondscoach Roberto Martínez voor een lastige keuze: begint hij opnieuw met de 41-jarige Ronaldo in de spits, of beloont hij Gonçalo Ramos, die Kroatië met zijn rake kopbal de nekslag gaf? Wij gokken dat Martínez toch weer voor Ronaldo kiest. Oude liefde roest niet, en oude supersterren belanden zelden op de bank. Spanje zal waarschijnlijk het initiatief nemen, maar dat kan Portugal juist in de kaart spelen. In de omschakeling liggen er kansen. Alle ogen zijn gericht op het duel tussen de jonge hond Lamine Yamal en Ronaldo. De één moet zijn beste jaren nog beleven, de ander probeert ze al tien jaar te verlengen. Volgens Ronaldo's zus is dit bovendien zijn laatste toernooi. Dat betekent dat iedere wedstrijd voelt als een afscheidsfeestje, alleen hoopt Cristiano zelf nog lang niet dat iemand de slingers opruimt. Toch ligt de favorietenrol bij Spanje. De ploeg oogt frisser, speelt verzorgder voetbal en verdedigt alsof er een onzichtbare muur om het strafschopgebied staat. Portugal heeft de individuele klasse om pijn te doen, maar zal een stuk beter moeten zijn dan tegen Kroatië. Onze voorspelling? Het wordt een tactisch schaakgevecht met af en toe een vonk van genialiteit. Spanje wint nipt en stuurt Ronaldo met applaus, maar zonder halve finale naar huis. Zei toch.
Verenigde Staten v België - 07/07 0200
Een paar dagen voor het WK speelden Team USA en België nog een oefenwedstrijd. Toen werden de Amerikanen zo dolgedraaid dat ze na afloop nog steeds naar de bal zochten. Maar oefenduels zijn als calorieën op vakantie: die tellen ineens niet meer. Deze WK-kraker wordt gespeeld in Seattle. België beleefde tegen Senegal een wedstrijd die rechtstreeks thuishoort in een Netflix-serie. Negentig minuten lang werden de Rode Duivels zoek gespeeld, om vervolgens uit het niets een comeback uit de hoge hoed te toveren. Bondscoach Rudi Garcia werd eerst voor gek verklaard vanwege zijn wissels, om een halfuur later als voetbalprofessor op een voetstuk te worden gezet. Gek of geniaal? Dat hangt blijkbaar af van de eindstand. Team USA dacht spits Folarin Balogun kwijt te zijn na zijn rode kaart tegen Bosnië en Herzegovina. Maar plotseling is de schorsing verdwenen als sneeuw voor de zon en mag hij tóch spelen. Ricardo Pepi verhuist daardoor weer naar de bank. Dat zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen. En laten we eerlijk zijn: met alle ophef en de bemoeienis van president Trump voelt het alsof de FIFA de regie van een politieke dramaserie heeft geleend. Of het écht een vreemd luchtje heeft? Daar mogen anderen over oordelen, maar de timing is op z'n zachtst gezegd opvallend. België beschikt nog altijd over meer individuele kwaliteit, maar als de Rode Duivels opnieuw zo slap beginnen als tegen Senegal, worden ze door de Amerikanen zonder pardon overreden. De VS zal vliegen op enthousiasme, energie én een kolkend thuispubliek. Onze voorspelling? Team USA knikkert de Rode Duivels uit het toernooi. Zo fijn dat we deze mis hebben. Kut FIFA. Onze zuiderburen door dus.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie schitterende dames o zo fraai en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie zalige o zo lekkere songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten