Atlanta krijgt een halve finale waar de geschiedenis harder binnenkomt dan een tackle van Diego Simeone. Engeland tegen Argentinië is geen gewone voetbalwedstrijd; dit is een cocktail van Falklandoorlog, de Hand van God, Beckham-rood en decennia aan wederzijdse irritatie. En dan nu: Bellingham tegen Messi. Vergeet Kane, die was tegen Noorwegen zo onzichtbaar dat je dacht dat hij nog in de kleedkamer zat. Jude Bellingham daarentegen speelt sinds de knock-outfase alsof hij persoonlijk heeft besloten dat de Gouden Bal alvast op zijn nachtkastje mag. Die eerste aanname van hem? Alsof de bal eerst toestemming vraagt voordat hij zijn voet raakt. Argentinië blijft ondertussen een fascinerend circus. Geen echte buitenspelers, alles door het midden en achterin kwetsbaarder dan een telefoon zonder hoesje. Het spelplan is simpel: geef Messi de bal en kijk wat er gebeurt. En eerlijk is eerlijk: meestal gebeurt er ook iets. Een goal, een assist of een moment waarbij elf tegenstanders ineens vergeten hoe verdedigen werkt. Toch hangt er een wolk van complottheorieën boven dit Argentinië. Van dubieuze VAR-ingrepen tot opvallend veel strafschoppen; sociale media draaien overuren. Of het terecht is? Dat laten we aan de complotdenkers over. Afijn, wie speelt zondag de finale tegen Spanje? Onze voorspelling? Engeland heeft de bredere selectie, meer energie en een Bellingham in bloedvorm. Messi zal nog één keer schitteren, maar uiteindelijk trekt Engeland aan het langste eind en krijgt het de finale waar heel Londen al van droomt. Oeps, Argentinië dus.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie smakelijke dames o zo magnifiek en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie aangename o zo geweldige songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
