In Houston staat een affiche op het menu dat ruikt naar samba, discipline en een paar verdedigers die vannacht nog nachtmerries krijgen. Brazilië is groepswinnaar geworden, al ging dat niet zonder zweetdruppels; in de eerste wedstrijd tegen Marokko hadden ze het lastig. Ondertussen probeert Ancelotti zijn sterrenensemble net zo braaf te laten spelen als een schoolklas na strafwerk. Japan komt daarentegen binnen als de typische dark horse die niemand écht wil loten. Tegen Nederland werd knap gelijkgespeeld en dat was niet eens met geluk, maar gewoon georganiseerd voetbal waar zelfs de schoonmoeder van de bondscoach trots op zou zijn. Snel, strak en vooral irritant efficiënt. Brazilië heeft dus flair, techniek en Vinícius. Japan heeft structuur, discipline en het vermogen om elke fout af te straffen. De vraag is simpel: wordt dit een Braziliaans feestje met dansjes langs de cornervlag, of een Japanse nachtmerrie waarin alles netjes wordt uitgevochten tot de laatste seconde? Onze voorspelling? Moeilijk. En toch denken wij dat Japan uiteindelijk doorgaat.
Duitsland v Paraguay - 29/06 2230
In Boston krijgen we een affiche waar de FIFA waarschijnlijk zelf even naar moest kijken en dacht: dit is er ook nog ja. Duitsland is zonder al te veel poeha door de groepsfase gewandeld. Niet indrukwekkend, niet rampzalig, gewoon het voetbal-equivalent van op tijd je belastingaangifte doen: netjes, verplicht en niemand die er warm van wordt. Paraguay daarentegen heeft het kunststukje geleverd om via een soort salonremise met Australië alsnog als beste derde door te glippen. Dat klinkt chique, maar in de praktijk was het vooral: allebei te beleefd om echt te winnen, dus dan maar samen door naar de volgende ronde. En zo staan ze hier. Duitsland met de uitstraling van een ploeg die weet dat ze uiteindelijk toch ergens in de kwartfinale opduiken, Paraguay met de vibe van 'joehoe, wij zijn er ook nog, verrassing!'. Verwacht geen vuurwerk, eerder een potje waar de bankzitters in de 60e minuut al beginnen te stretchen uit pure verveling. Onze voorspelling? Duitsland wint. Gewoon saai en degelijk.
Nederland v Marokko - 30/6 0300
In Monterrey staat een duel op het programma waarvoor half Nederland de wekker heeft gezet op een tijdstip waarop normaal alleen katten, dronken studenten en nachtdiensten actief zijn: 03.00 uur 's nachts. Nederland is keurig als groepswinnaar doorgekomen, zonder fratsen maar ook zonder stress. Japan werd netjes achter zich gelaten en Brobbey heeft zich ontwikkeld tot de ideale spits: rennen, duwen, chaos veroorzaken en daarna doen alsof het gepland was. Malen en Summerville blijven ondertussen gezellig stuivertje wisselen op rechts, waarbij de een snelheid brengt en de ander nóg meer snelheid, afhankelijk van de stemming van de bondscoach. Marokko is ondertussen allesbehalve toevallig tweede geworden achter Brazilië. Tegen de Gele Kanaries lieten ze al zien dat dit geen toeristenploeg is. Sterk, compact en met genoeg flair om een tegenstander ongemakkelijk te laten verdedigen alsof ze op een familiefeest staan waar de ex ook is uitgenodigd. Saibari verkeert bovendien in topvorm en Hakimi blijft maar opduiken alsof hij stiekem op drie posities tegelijk speelt. Oranje doet er verstandig aan om de Marokkanen direct bij de strot te pakken, want geef je dit elftal ruimte en voor je het weet rennen ze weer met z'n allen richting jouw strafschopgebied. En laten we vooral hopen dat na afloop alleen de uitslag voor verhitte discussies zorgt en niet complete stadscentra. En dan nog de omstandigheden: het is daar niet gewoon warm, maar Monterrey-warm. Het soort hitte waarbij je zelfs je gedachten langzaam ziet smelten. Nederland kiest voor een korte acclimatisatie, Marokko zit er al langer en zou dus óf beter gewend zijn óf gewoon al gesmolten op de bank liggen. Dan is er ook nog het verdriet rond Cody Gakpo dat als een donkere wolk boven de selectie hangt. Zo'n groep wordt dan ineens meer familie dan team, en dat kan twee kanten op: extra kracht of een brok in de keel bij elke mislukte voorzet. Dus ja: hitte, emotie, spanning en Koeman die tijdens de tweede hydration break weer drie wissels tegelijk wil toepassen. Marokko met discipline en gif in de omschakeling. Dit is geen potje voetbal, dit is 90 minuten (of meer) zenuwslopen en nagelbijten. Onze voorspelling? Altijd Oranje.
Laatste alinea alweer. Zie HIERRR, HIERRR en HIERRR drie adembenemende dames o zo fantastisch en hoor DAARRR, DAARRR en DAARRR drie fijne o zo genotvolle songs om deze voorbeschouwing mee af te sluiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten